مديريت بحران و كاهش اثرات در جوامع
مديريت بحران و كاهش اثرات در جوامع
تهيه كننده : دادور
مقدمه :
تاريخ زندگي بشر همواره با بروز حوادث غير مترقبه آميخته است . از مطالعه مستندات تاريخي آشكار ميشود كه بسياري از تمدنها در اثر اين وقايع از بين رفته يا تغيير مكان دادهاند . آمارها نيز حاكي از آن است كه تنها در دو دهه گذشته بيش از 3 ميليون نفر در اثر سوانح طبيعي در جهان جان باختهاند و حدود 820 ميليون نفر نيز در اين حوادث آسيب ديدهاند . كشور ايران نيز به علت وسعت، موقعيت جغرافيايي و تنوع اقليمي جزء يكي از كشورهاي بلا خيز دنياست و از اين جهت رتبه ششم را در دنيا دارا مي باشد. از 40 نوع بلاي طبيعي شناخته شده 31 نوع آن در ايران اتفاق مي افتد و تنها در دهه گذشته بلاياي طبيعي خسارتي بالغ بر 2157 ميليارد ريال به كشور وارد كرده که زلزله اخير شهر بم با تلفات جاني و مالي خود نمونه اي از حوادث غير مترقبه ميباشد .
تاريخچه
ابتدا لازم است كه به تاريخچه كاهش اثرات و پيشگيري در ايران و جهان اشاره مختصري شود . به طور كلي پس از جنگ جهاني اول ، اقدامات مديريت بحران بيشتر در قالب فعاليتهاي آمادگي متمركز بود ، اما با گذشت چند دهه و با تجربههاي گرانبهاي حاصل از مقابله با حوادث ، لزوم تأمل در مورد مراحل چهارگانه مديريت بحران (كاهش اثرات، آمادگي، مقابله و بازسازي) بصورت غيرقابل انكار جلوه نمود و به اين ترتيب ، از پايان دهه 1970، فعاليتهاي عمدهاي در هر چهار مرحله جلوهگر شد . ايده ايجاد برنامه جهاني كاهش اثرات بلاياي طبيعي، نخست بار توسط ”دكتر فرانس پرس“، رئيس آكادمي علوم آمريكا، در هشتمين كنفرانس جهاني مهندسي زلزله كه در جولاي 1989 در سانفرانسيسكو برگزار شد، مطرح گرديد و سرانجام در دسامبر همان سال، سازمان ملل دهه 1990 را به عنوان دهه بينالمللي كاهش اثرات بلاياي طبيعي (IDNDR) نام نهاد . جمهوري اسلامي ايران نيز از نخستين كشورهايي بود كه از اين طرح استقبال نمود .
متن کامل را در ادامه مطلب مشاهده نمایید.
فعاليت شركت فني مهندسي ايمن گيتي اسپادانا(EGS) در زمينه ايمني ، بهداشت ومحيط زيست و راهسازی ميباشد.